ما و نینیمون
خاطرات پسر کوچولوی محبوبه و جواد
ما و نینیمون
خانه | آرشيو | ايميل

محبوبه طبایی

درباره : من و جواد جون روز ششم آذر ماه سال 82 با نام و یاری خدای بزرگ زندگی مشترکمون رو آغاز کردیم و از خدا می خواهیم که تا ابد این پیوند رو برامون حفظ کنه.... اردیبهشت 89 خدا یک هدیه آسمانی به ما داد که قراره بهمن ماه بدنیا بیاد.... امیدوارم فرشته من راحت و سالم بدنیا بیاد....
پروفایل مدیر :محبوبه طبایی
روزشمار

امکانات و ابزارها


نوشته هاي پيشين
لينکدوني
موضوعات وبلاگ
پشتيباني

قالب اين وبلاگ با استفاده از قالبساز آنلاين طراحي شده است.

Powered by
Persianblog.ir
Online Template Builder
نوزده ماهگی

پسر شیطونم سلام

امروز 5 شهریور ماه 1391 است. دیروز 19 ماهگی رو تموم کردی و وارد 20 ماهگی شدی! مبارکه. کی فکرش و می کرد به همین زودی 19 ماه گذشت یعنی یک سال و هفت ماه. وقتی تازه بدنیا امدی به وب لاگ بعضی از مامانا که سر میزدم از اولین کلماتی که بچه هاشون می گفتن نوشته بودم و من کلی از تلفظ های بچه گونه لذت می بردم. برام خیلی دور بود چنین روزی که بیامو یک پست آپ کنم و توش از حرفها و اداهای تو بنویسم.

حالا می خوام چیزایی رو که یاد گرفتی بر حسب اینکه کی بهت یاد داده برات بنویسم . من در این شرایط لیسانس اون کلمه رو می دم به فرد یاد دهنده

آنچه لیسانسش متعلق به خودمه( مامان محبوبه) به ترتیب زمان یادگیری:

مامان: جیش کجاست؟                      بارمان: در حالیکه پنپرزشو نشون می ده میگه: جییییش (البته  ش رو تلفظ نمی کنه)

مامان: بارمان ساعت چنده؟                 بارمان: دَه

مامان: خروسِ چی میگه؟                   بارمان : خخخخخخِ

مامان: ببئی می گه...             بارمان : بَ بَ         مامان: دنبه داری؟               بارمان : نَ نَ البته با حالت ناز و کشدار

آنچه بابایی به بارمان یاد داده:

بابا: بارمان هاپو چی میگه؟                  بارمان: هوووو

بابا: گاوِ می گه...                              بارمان: مووووو

آنچه که اکرم جون(دختر دایی مامان) بهش یاد داد:

جوجو پَ              بقیه حیوانات رو خودمون می گیم و بارمان پرشو می گه در نهایت با گفتن نام بارمان دست می زنه و منتظر شعر بارمان که پر نمی زنه پراشو بهم نمی زنه خواهد بود.

چیزایی که لیسانسش متعلق به خاله ست:

خاله : بارمان منو دوست داری؟                        بارمان: بل بل ( یعنی بله)

خاله: چندتا؟                                  بارمان : دووو (یعنی دو تا)

مامانی هم بهمون لی لی حوضک یاد داده که خلاصه می شه به انجام حرکات پانتومیم توسط بارمان یعنی قرار دادن انگشت اشاره دست چپ روی کف دست راست( آخه بارمان دست چپیه!) راستی وقتی هم کاری غیر مجاز باشه دستاشو تکون می ده و میگه نَ نَ نَ... بعد از خوردن هر نوع نوشیدنی می گی: بَ بَ بَ و سرتو تکون میدی. اینقدر هم بهت چایی داد که اوف ( یعنی داغه) رو از مامانی یاد گرفتی و با دیدن چایی سریع می گی اوف اوف اوف

یک چیزایی رو هم نمی دونم اولین بار از کی یاد گرفتی؟ مثل دَدَ و دا ( یعنی دالی) تا من لباس می پوشم بارمان میگه : مامان دَدَ ه ه ه ؟؟؟ با کلی ناز.

وقتی بهت می گیم برو جوراباتو بیار بریم دد می دویی می ری از کشوی سوم کمد لباسات جوراب می یاری مادر فداااا. کلی برامون نماز می خونی : با گفتن اله اکبر توسط ما دستهاتو می ذاری کنار گوشات و سپس دولا می شی و  سجده می ری البته حتما باید روی مهر باشه!

آهان فقط دیگران نیستن که دارن به تو حرف زدن یاد می دن. تو هم به بعضی ها یک چیزایی یاد دادی، بله تعجب نکنید پسرم به پسر خاله اش آقا آرمان مامان و بابا گفتن و یاد داد. یک شب که خاله جمیله اینها آمده بودن خونه ما، اینقدر بارمان گفت مامااااان ، بابااااااا که خلاصه بعد از دو سال آرمان خان هم به مامان و بابا گفتن دهان باز کردند. با ذوق به بارمان نگاه می کرد و اداشو در می آورد.

مامانی هفته پیش که تعطیلات عید فطر بود ما به اتفاق عمو محسن شما رفیتم سبزوار. خوب بود خوش گذشت انجا برای اولین بار دختر عموی شمارو هم دیدم. بله ویانا حدود 3 ماهش بود و حسابی تپل مپلی... انجا هر روز در حیاط خونه مامان مریم برنامه آب بازی ردیف بود این عکساش:

 بارمان در حال حرف زدن پای موبایل

یکی از اداهای پر مصرف بارمان

بارمان در حال نواختن موسیقی اون هم با دو دست یعنی هم آکورد و گرفته و هم ملودی رو می نوازه. منو عمه مانا که لذت بردیم.

زدن کی برد

و بالاخره مراسم آبتنی  

 


[ تگ ها : حرف زدن کودکانه ]
+

قالب اين وبلاگ با استفاده از قالب ساز آنلاين طراحي شده است
©2008 All rights reserved.

Build Your Own Template!